تنیس روی میز(پینگ پنگ)(1)

تاریخچه ی تنیس روی میز

مبداء پیدایش تنیس روی میز هم مثل بسیاری از ورزش های دیگر به درستی معلوم نیست. ایور مونتاگو یکی از نمایندگان فدراسیون بین المللی تنیس روی میز و احیاء کننده این ورزش چنین می گوید : بازی تنیس روی میز ابتدا در سالن های سرپوشیده شروع شد ، اما پس از مدتی ، از محدودیت خارج شد و در فضای باز و روی چمن ها رواج گرفت. این تحول در سال 1880 اتفاق افتاد . عده ای از کارشناسان معتقدند که این بازی ابتدا در قرن نوزدهم و در انگلستان متداول شد و مردم انگلیس در خانه ها به این بازی می پرداختند . اما بعد از مدتی بوسیله ی مردم و افسران انگلیسی به سایر نقاط جهان نیز انتقال یافت.

ایران و تنیس روی میز

تنیس روی میز در ایران از سال 1317 آغاز شد . مستشاران انگلیسی که در مسجد سلیمان و شهرهای نفت خیز جنوب کار می کردند با خود وسایل این رشته را به ایران آوردند و این بازی مورد توجه ایرانیان قرار گرفت تا اینکه در سال 1324 مسابقات بین باشگاه های خصوصی در همان شهرهای جنوبی با حضور خارجیان مقیم ایران و ایرانیان علاقه مند برگزار گردید.

در سال 1325 فدراسیون تنیس روی میز به طور مشترک با تنیس ایران با ریاست آقاخان بختیار تاسیس شد . 21 سال بعد از تاسیس فدراسیون جهانی تنیس روی میز ، در سال 1326 فدراسیون ایران نیز به عضویت فدراسیون بین المللی تنیس روی میز در آمد و با توجه به اینکه در همان سال چهاردهمین دوره ی مسابقات جهانی تنیس روی میز در پاریس برگزار می گردید جایزه ای برای مقام نخست مسابقات دوبل مردان جهان به نام کاپ ایران در نظر گرفته شد و از آن زمان تاکنون این کاپ در جریان مسابقات جهانی که هر دوسال یکبار برگزار می شود به برندگان دوبل مردان جهان به وسیله ی نماینده ی ایران اهدا می شود.

هفت سال پس از تاسیس فدراسین اولین دوره مسابقات قهرمانی کشور در سال 1332 برگزار شد.

در اولین دوره این رقابت ها 3 تیم تهران ، آبادان و خراسان در تهران رقابت کردند . در بازی های انفرادی امیر احتشام زاده با پیروزی بر هوشنگ بزرگ زاده به مقام نخست دست یافت . امیر احتشام زاده و هوشنگ بزرگ زاده چهره های بی رقیب آن زمان تنیس روی میز ایران بودند.

 

وسایل بازی

میز:

سطح فوقانی میز یا سطح بازی ، به شکل مستعطیل به طول 2/74 (2مترو 74  سانتی متر ) و عرض 1/525 ( 1مترو 525  سانتی متر) است که در ارتفاع 76 سانتی متری از کف زمین قرار می گیرد .سطح بازی به صورت یکنواخت تیره و مات بدون بازتاب نور است و کناره های میز را شامل نمی شود . میز ممکن است از هرجنسی باشد مشروط بر اینکه اگر یک توپ استانداردی در هر قسمت از میز از ارتفاع 30  سانتی متری رها کنیم جهش 23 سانتی متری به سمت بالا داشته باشد.

 

در ابتدا برای بازی در این ورزش از راکت های شبکه دار مثل راکت تنیس و توپ های پارچه ای که به صورت گلوله محکم بود استفاده میشد که کم کم با گذشت زمان راکت های شبکه دار جای خود را با راکت های چوبی دسته بلند وباریک و پوشیده از پوست گوساله در دوطرف تخته راکت عوض کردند.

هنگامی که در سال 1890جیمز گیب انگلیسی توپ مخصوص پینگ پنگ را که از جنس سلولوئید بود درست کرد تحولی بزرگ در این ورزش ایجاد نمود و به خاطر صدای پینگ پنگ که از برخورد راکت با توپ سلولوئیدی ایجاد میشد نام این ورزش که به اسم گوسیما یا فلیم فلام یا ویف وایف یا پیم پام متداول بود به پینگ پنگ تغییر یافت و این اصطلاح در انگلستان به انحصار ثبتی رسید.

چون این ورزش قوانین و مقررات خاصی نداشت بازیکنان هرکشور به شیوه و علاقه خود هرطور که مایل بودند بازی می کردند .

طول و عرض میز بلندی و کوتاهی آن در هرکشور متفاوت بود برای همین فقط هرکس با توجه به میز تنیس خود که عادت کرده بودند می توانستند بهتر بازی کنند .

در آغاز بازی تنیس روی میز شامل حمله از یک طرف و ضربه از طرف دیگر بود که به عنوان جواب این حمله (دفاع) از طرف دیگر میز داده میشد .

از سال 1920 یک تجارتخانه ورزشی برای تبلیغ علامت کالای تجارتی اش از نام پینگ پنگ استفاده می کرد که بعد ها نام این ورزش را از پینگ پنگ به تنیس روی میز تغییر داد.

در سال 1926 فدراسیون بین المللی تنیس روی میز تاسیس شد و با کمک دکتر (لی من ) قوانین و مقررات خاص و یکنواخت تنیس روی میز را تصویب کرد از همین سال مسابقات جهانی تنیس روی میز آغاز شد که اولین دوره آن در لندن برگزار شد .

ضربه هایلوپ (ضربه های پیچدار و مارپیچی ) از سال 1960 توسط ژاپنی ها اختراع شد که با استقبال عامه رو به رو شد در طول سال های 1961 تا 1983 عناوین قهرمانی در اختیار ژاپنی ها ، چینی ها و تاحدی مجاری ها بوده است که از این میان فاتح مطلق همچنان چینی ها بوده اند.

 

 

 

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

021-57915000