تاریخچه ورزش واترپلو

ورزش واترپلو همان‌طور که از نامش پیداست با آب در ارتباط است. این ورزش در آب و با استفاده از یک توپ بازی می‌شود همچنین در دسته ورزش‌های گروهی قرار می‌گیرد. در این ورزش دو تیم با ۶ بازیکن و یک دروازه‌بان در هر تیم به همراه ۶ بازیکن ذخیره شرکت می‌کنند. محوطه‌ای استخر به ابعاد ۲۰در ۳۰ متر می‌باشد. این بازی در ۴ زمان ۸ دقیقه‌ای برگزار می‌شود. برنده تیمی است که در این ۴ زمان توپ‌های بیشتری را وارد دروازه حریف کند. تاریخچه اختراع واترپلو به کشور انگلستان بازمی‌گردد و نخستین قوانین آن نیز در انگلیس و اسکاتلند توسط ویلیام ویلسون ایجاد گردیدند. بازی جدید به فوتبال آمریکائی شباهت داشت که در رودخانه ها و دریاچه های انگلستان و اسکاتلند، با توپی از جنس لاستیک هندی انجام می شد. نام  این بازی براساس تلفظ کلمه ”پولو“ در زبان بالتی به معنای توپ گرفته شده‌است، به‌همین دلیل ”واترپلو“ نامیده شد. بازی اولیه خشونت فیزیکی، کشتی و نگه داشتن بازیکن حریف را در زیر آب، جهت بازپس گیری توپ، مجاز می شمرد، دروازه‌بان بیرون از منطقه بازی می ایستاد و با پریدن در آب و بر روی هر حریفی که قصد گل زدن داشت، از دروازه دفاع می نمود. این بازی در دهه 80 به مرور پیشرفت کرد، تاکید آن بر سرعت، شنا کردن و گل زدن از طریق شوت کردن داخل دروازه توری  بود. اولین بازی بین‌المللی واترپلو بین تیم‌های انگلستان و اسکاتلند در سال ۱۸۹۰ در لندن برگزار و با پیروزی اسکاتلند به پایان رسید. واترپلو جزء اولین ورزش‌های گروهی بود که در سال 1900وارد المپیک شد. مهارت‌های لازم برای ورزش واترپلو این ورزش نیز مانند بسیاری از ورزش‌های دیگر نیازمند داشتن مهارت‌هایی است. اولین و مهمترین آن، مهارت در شنا است. در این ورزش، بازیکنان باید توانایی این را داشته باشند که طول ۳۰ متری استخر را بارها و بارها شنا کنند. نوع شنا کردن بازیکنان واترپلو با شنای کلاسیک متفاوت است. در این روش بازیکنان از یک استیل آزاد استفاده می‌کنند به‌طوری‌که هنگام شنا کردن همیشه سر آن‌ها از آب بیرون خواهد بود تا بتوانند بر بازی مسلط باشند. از جمله مهارت‌های که بازیکنان باید به دست آورند، نحوه کنترل توپ با یک دست است و توانایی کنترل توپ را نیز با دو دست داشته باشند. شنای  دوچرخه که در آن حرکات پا بصورت دایره وار صورت میگیرد هم  منجمله مهارت‌های دیگری است که باید بازیکنان داشته باشند. این حرکت برای این است که بازیکنان بتوانند خود را روی آب نگه‌دارند و باعث می‌شود انرژی بسیار کمتری مصرف ‌شود.
قوانين ورزش واترپلو
تعداد بازیکن ۱۲ نفر که ۷ نفر در داخل زمین و ۵ بازیکن ذخیره است . بازيكنان اصلي داراي يك دروازه بان و شش بازيكن زمين هستند.  همه بازیکنان می‌توانند در نقش حمله و هم در نقش دفاعي ظاهر شوند و جاي مخصوص در بازی به خود ندارند.
از دیگر قوانين مهم این بازی اين است كه بازيكنان زمين اجازه ندارند توپ را با دو دست بگيرند و بايد آن را فقط با يك دست كنترل كنند. در فاصله دو متري از دروازه بان هاي هر تيم نشانه‌هايي به نام خط دو متري وجود دارد. بازيكنان تيم مقابل اگر توپ نداشته باشند نبايد وارد اين محوطه شوند. مدت زمان بازي براي آقايان در چهار ست هفت دقيقه اي و براي خانم ها چهار ست چهار تا شش دقيقه اي است.
اندازه زمین ( بیـن المللی ) – طول ۳۰ متر و عرض ۲۰ متر و عمق آب ۲ متر ( ۴ پا ) و نباید از ۸۰/۱ متر کمتر باشد. در مسابقات داخلی سعی بر این است که شرایط فوق رعایت شود و برای بانـوان ۱۷×۲۵ متر می باشد.
اندازه دروازه: طول آن ۳ متر و ارتفاع ۹۰ سانتی متر و عمق ۳۰ سانتی متر و جنس آن از چوب یا فلـز و یا پلاستیک و رنگ آن سفید می باشد.
محیط توپ: بین ۶۷ تا ۷۱ سانتی متر و جنس رویه آن از چرم یا پلاستیک باشد وزن توپ : ۴۰۰ تا ۴۵۰ گرم و زرد رنگ می باشد . .
شروع بازی: توسط حلقه ای توپ در وسط آب قرار می گیرد و یا توسط داور انداخته می شود. تعدادتعویض:آزاد
خطاها:
زدن توپ با مشت بسته تکیه کردن و یا گرفتن چوب های دروازه فرو بردن توپ زیر آب در موقع حمله طرف مقابل پاشیدن آب به صورت حریف مانع بازی حریف شدن شنا کردن روی شانه ها و پشت حریف گرفتن توپ در یک لحظه با هر دو دست اتلاف وقت انداختن تنه روی حریف و فشار آوردن تعویض بازیکنان در زمان استراحت بین دوره های بازی و استراحت و وقت های اضافی، بعد از به ثمر رسیدن یک گل در زمان تایم اوت.
توپ واترپلو:

این نوع توپ از سه قسمت اصلی، بلیدر، نخ پیچ و رویه توپ تشکیل شده است و در دو سایز ویژه مردان و زنان تولید می شود.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

021-57915000